Strzała

Aktualnie jesteś:

Strzała
Strzała - pocisk przeznaczony do łuku. Strzała w łucznictwie tarczowym Budowa: * metalowy (np. stalowy, aluminiowy, tytanowy) grot * promień (rurka) z aluminium, karbonu lub grafitu * nasadka (zdjęcie), najczęściej plastikowej, czasem mocowanej na aluminiowym trzpieniu * lotki, przyklejane wzdłuż osi strzały, wykonywane z tworzyw sztucznych. Takie strzały są wytwarzane w różnym parametrze twardości, twardość strzały dobiera się do łuku - jest to niezbędne do uzyskania "czystego" lotu strzały. Strzały dzieli się ze względu na materiał z którego wykonano promień na: * strzały aluminiowe - zazwyczaj dla początkujących z powodu niskiej ceny, lub do strzelań halowych gdy duża grubość strzały może pomóc w zdobyciu większej liczby punktów a bez znaczenia jest reakcja strzały na wiatr * strzały karbonowe - przewagą takiej strzały nad strzałą aluminiową jest przede wszystkim mniejsza masa ale okupiona mniejszą trwałością przy zderzeniu z twardą przeszkodą (nie trafieniu w matę) * strzały aluminiowo-karbonowe (A/C) - wykonane z rurki aluminiowej wewnątrz oblanej warstwą karbonu, zazwyczaj b. wysokiej jakości, b. cienkie, bierne na mniejsze podmuchy wiatru * strzały grafitowe - niedawno pojawiły się na rynku, są produkowane np. przez firmę Cartel, charakteryzują się niezwykle dużą odpornością na zginanie Wiodącymi producentami strzał na świecie są: * Easton Sports - produkuje chyba najbardziej popularne strzały na świecie: o X10, A/C/E, A/C/C - strzały aluminiowo-karbonowe, bardzo wysokiej jakości o X7, XX75 - strzały aluminiowe, zazwyczaj o dużej grubości, popularne w trakcie strzelania na hali o Jazz - strzały aluminiowe, bardzo popularne wśród początkujących ze względu na niską cenę i dobrą jakość * Cartel o Olimpian-Triple * Beman o ICS ENERGY * Black Sheep o Camp Strzała w łucznictwie tradycyjnym Strzała do łucznictwa tradycyjnego w budowie różni się (od tej do łucznictwa tarczowego) zastosowanymi materiałami, i zamiast nasadki może mieć nacięcie. Taką strzałę można amatorsko wykonać z dowolnej, w miarę prostej gałęzi, którą należy najpierw zestrugać tak, aby zyskała jednakową grubość na całej długości, następnie zanurzywszy na kilka minut w wodzie naciągnąć nad rozżarzonymi węglami (tak aby nie przypalić drewna). Gdy woda odparuje, strzała grzeje się jeszcze nad żarem przez kilkadziesiąt minut (ok. 30-40 min.), następnie ciągle mocno naciągnięta stygnie przez około 20 min. Do wyprostowanego w ten sposób kawałka drewna mocuje się kawałkiem lnianego sznurka uprzednio wykonany grot, lub po prostu ostrzy jeden koniec drzewca, z drugiej strony robi się małe nacięcie, w którym osiądzie cięciwa i ewentualnie robi brzechwy, czyli lotki z ciętych piór. Tak wykonane strzały, mimo swojej trwałości, wytrzymują maksymalnie do 30 zderzeń z celem (oczywiście zdarzają się wyjątki). źródło: http://pl.wikipedia.org